وقتی حجم کارها زیادتر از همیشه است، چطور کارکنان را تشویق کنیم که سختتر کار کنند؟ چطور درباره پروژه مربوطه یا مهلت آن صحبت کنیم که نگران نشوند؟ چگونه همزمان، هم کارکنان را به سخت کوشی تشویق کنیم و هم حواسمان باشد استرس نگیرند؟
"ایتن برناستاین" استاد رهبری و رفتار سازمانی مدرسه کسبوکار هاروارد میگوید: اگر به کارکنان بیشتر توجه کنید و خودتان، آرام و با اعتماد به نفس در کنارشان حضور داشته باشید، گذر از این دورهها آسانتر خواهد شد. اما چطور؟
انرژی مثبت را اشاعه دهید.
به عنوان مدیر انرژی احساسی خود را بررسی کنید. اگر عصبی، مضطرب و نگران پروژه هستید، امکان ندارد بتوانید با اعتماد به نفس به عنوان رهبر پروژه در تیم حاضر شوید. برای هدایت پروژه باید با انگیزه باشید، در کارها دخیل و از نظر احساسی حمایتگر باشید.
ابراز همدلی کنید.
همبستگی خود را اعلام کنید و بگویید: «ما در این مسیر کنار هم هستیم. باید این دوره سخت را به عنوان یک تیم پشت سر بگذاریم.» زیاد درباره منفیها صحبت نکنید. به زیردستتان بگویید: «بعضی از قسمتهای پروژه، جذاب هم خواهد بود.» ایجاد همدلی تیمی، یک اولویت است.
قسمتهای مهم پروژه را شناسایی کنید.
براساس میزان اهمیت کارها پروژه را به چند فاز قابل مدیریت تقسیم کنید تا خروجی آن ترسناک به نظر نرسد. تعیین اهداف کوتاه مدت برای هر فاز، باعث هدایت تمرکز اعضا، افزایش پاسخگویی و مسوولیتپذیری و کمک به اعضا برای دستیابی به هدف اصلی میشود.
به افراد آزادی عمل دهید.
بگذارید اعضای تیم، روز را به شیوه خود طراحی کنند تا بازدهی به حداکثر برسد. در دورههای فشار نباید زیاد روی قوانین و مقررات منابع انسانی پافشاری کنید. برای رفع موانع از سر راه آنها تلاش بکنید. حواسپرتیها را از آنها دور کنید و دستشان را باز بگذارید.
تشویق هوشمندانه انجام دهید.
پاداش و تشویق میتواند ابزار مهم انگیزشی باشد. از این ابزار در طول پروژه استفاده کنید، نه فقط موقع اتمام پروژه. بینید چه راههایی برای قدردانی از کارکنان وجود دارد: مثلا یک روز، شرکت را زودتر تعطیل کنید یا کارکنانتان را به صرف بستنی دعوت کنید.
مراقب زنگ خطرها باشید.
معمولا میتوان با دیدن حالت چهره کارکنان یا طرز راه رفتن به میزان استرس آنها پی برد. مهمترین زنگ خطر، زمانی است که کارکنان سکوت میکنند. وقتی اعضای تیم ساکت میشوند، یعنی احساس فرسودگی و سردرگمی میکنند. با آنها صحبت کنید.
در دسترس و قدردان باشید.
بگذارید کارکنان بدانند که پشت آنها هستید. در سازمان قدم بزنید و با همه صحبت کنید. بپرسید: «کسی کمک لازم دارد؟» همکارانتان، حضور شما را ارج مینهند. از آنها تشکر کنید و برای قدردانی از آنها، بهدنبال راههای ساده و کوچک باشید.
خودکار سبز
وبلاگ آموزشی توسعه مهارتهای مدیریتی
www.greenpen.blogfa.com
دکتر علی اصغر صفری فرد